Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τον διεγχειρητικό έλεγχο της υπερτασικής κρίσης είναι το νιτροπρωσσικό νάτριο, η νιτρογλυκερίνη, η νικαρδιπίνη και η φαιντολαμίνη. Το νιτροπρωσσικό νάτριο είναι ένα πολύτιμο φάρμακο, που χρησιμοποιείται διεγχειρητικά για άμεσο έλεγχο της οξείας υπερτασικής κρίσης και παρέχει την δυνατότητα συνεχούς ελέγχου της αρτηριακής πίεσης.
Ορισμένοι αναισθησιολόγοι, αντίθετα, προτιμούν ενδιάμεσα την χορήγηση μικρών δόσεων εσμολόλης. Διεγχειρητικές αρρυθμίες αντιμετωπίζονται αποτελεσματικότερα με ταχείας δράσης β-αναστολείς όπως η εσμολόλη.
| Προϊόν | Δοσολογία | Ποσότητα + Μπόνους | Τιμή | |
|---|---|---|---|---|
| Viagra Γενόσημα | 50mg | 360 + 10 δισκία | 225.33€ 214.60€ | |
| Viagra Πρωτότυπο | 100mg | 14 + 2 δισκία | 89.03€ 84.79€ | |
| Viagra Γενόσημα | 100mg | 360 + 10 δισκία | 330.21€ 314.49€ | |
| Viagra Γενόσημα | 200mg | 360 + 10 δισκία | 481.98€ 459.03€ | |
| Viagra Γενόσημα | 150mg | 270 + 10 δισκία | 326.61€ 311.06€ | |
| Viagra Μαλακά Δισκία | 100mg | 60 + 6 δισκία | 152.94€ 145.66€ | |
| Viagra Πρωτότυπο | 100mg | 12 δισκία | 72.54€ 69.09€ | |
| Viagra Γενόσημα | 150mg | 90 + 6 δισκία | 147.18€ 140.17€ | |
| Viagra Στοματικό Ζελέ | 100mg | 21 φακελάκια | 78.66€ 74.91€ | |
| Viagra Γενόσημα | 50mg | 20 δισκία | 40.52€ 38.59€ | |
| Viagra Μαλακά Δισκία | 100mg | 270 + 10 δισκία | 419.95€ 399.95€ | |
| Viagra Γενόσημα | 100mg | 10 δισκία | 28.91€ 27.53€ |
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται κατά το διάστημα της προσπέλασης και του χειρισμού του όγκου από τον χειρουργό καθώς το απόθεμα των κατεχολαμινών εντός αυτού μπορεί να απελευθερωθεί απότομα στην κυκλοφορία. Απαραίτητη είναι η συνεχής επικοινωνία χειρουργού και αναισθησιολόγου πριν από την απολίνωση της επινεφριδικής φλέβας για έναρξη χορήγησης μεγάλης ποσότητας υγρών ώστε να μην κατακρημνιστεί η αρτηριακή πίεση λόγω της απότομης πτώσης των επιπέδων των κατεχολαμινών σε συνδυασμό με την δράση των αποκλειστών των α-αδρενεργικών υποδοχέων. Μετά την απολίνωση της επινεφριδικής φλέβας και την εκτομή του όγκου συμβαίνει μεγάλη περιφερική αγγειοδιαστολή των αρτηριολίων και αύξηση της χωρητικότητας του φλεβικού δικτύου με συνέπεια την υποογκαιμική κυκλοφορική κατάρρευση, η οποία μπορεί να συμβεί δι- ή μετεγχειρητικά. Η σοβαρή υπόταση ρυθμίζεται με χορήγηση φαινυλεφρίνης, νοραδρεναλίνης, βασοπρεσίνης ή ντοπαμίνης και αύξηση του ενδαγγειακού όγκου με κρυσταλλοειδή διαλύματα και αίμα, όταν απαιτείται.
Σπάνια απαιτείται η χορήγηση λιδοκαϊνης για κοιλιακές αρρυθμίες. Η επιτυχής χειρουργική αντιμετώπιση του ΦΧΚ απαιτεί διαρκή συνεργασία του χειρουργού με τον αναισθησιολόγο και στενή αιμοδυναμική παρακολούθηση του ασθενούς.
Για πολλές δεκαετίες η επέμβαση εκλογής για την εξαίρεση των επινεφριδίων ήταν η ανοιχτή με πρόσθια προσπέλαση με εκτομή en bloc του όγκου, έλεγχο του άλλου επινεφριδίου και έλεγχο παρουσίας μεταστάσεων. Η ανοικτή προσπέλαση μπορεί να γίνει διαπεριτοναϊκά με πρόσθια μέση ή αμφοτερόπλευρη υποπλεύρια τομή ή οπισθίως μεταξύ 11ης και 12ης πλευράς. Στις μέρες μας ηεπινεφριδεκτομή μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω της κλασσικής ανοικτής ή λαπαροσκοπικής τεχνικής. Και στις δύο τεχνικές, ο αδένας μπορεί να προσεγγιστεί από μπροστά, από πλάγια ή από πίσω μέσω του οπισθοπεριτοναϊκού χώρου. Η επιλογή του τύπου της επέμβασης εξαρτάται από το μέγεθος και την φύση της αλλοίωσης και την εξειδίκευση του χειρουργού. Η μέθοδος πλεονεκτεί σε σχέση με την ανοικτή επέμβαση, λόγω των μικρότερων ποσοστών επιπλοκών, της μικρότερης απώλειας αίματος, της μικρότερης ανάγκης για μετάγγιση, του λιγότερου μετεγχειρητικού άλγους, της πιο γρήγορης επανόδου σε σίτιση και δραστηριότητα, του καλύτερου κοσμητικού αποτελέσματος καθώς και της μικρότερης διάρκειας και του χαμηλότερου συνολικού κόστους νοσηλείας. Η μόνη αντένδειξη για λαπαροσκοπική προσπέλαση είναι ευρήματα συμβατά με κακοήθεια διήθηση πέριξ οργάνων ή αγγείων. Το μέγεθος του όγκου είναι ένα επίσης ζήτημα για την ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση. Κατά την λαπαροσκοπική προσέγγιση είναι δυνατό, εφόσον υπάρχει εμπειρία, να εκτιμηθεί η ογκολογική επάρκεια της επέμβασης και να μετατραπεί έγκαιρα σε ανοιχτή.
Τηρούνται οι κανόνες ογκολογικής εκτομής, αποφεύγεται η διάνοιξη της κάψας που μπορεί να οδηγήσει σε διασπορά του όγκου και πραγματοποιείται παρασκευή των στοιχείων μακριά από τον όγκο με ευρεία έκθεση και αποφυγή των χειρισμών επί του όγκου. Γενικότερα η ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση των καλοήθων ΦΧΚ είναι πιο απαιτητική από άλλους καλοήθεις όγκους επινεφριδίων λόγω της αγγειοβρίθειας και της ευθρυπτότητας του όγκου. Τα παραγαγγλιώματα της κοιλίας μπορούν επίσης να προσεγγιστούν λαπαροσκοπικά σε επιλεγμένες περιπτώσεις με την δυνατότητα μετατροπής σε ανοιχτή επέμβαση σε κάθε περίπτωση που είναι τεχνικά δύσκολη η πρόσβαση στον όγκο ή εάν υπάρχει υποψία κακοήθειας. Τα παραγαγγλιώματα του τραχήλου, του θώρακα και της ουροδόχου κύστης απαιτούν εξειδικευμένες προσεγγίσεις. Η επινεφριδεκτομή είναι η kostos viagra θεραπεία εκλογής. Ο κύριος στόχος της εγχείρησης είναι η εκτομή του όγκου πλήρως με ελάχιστους χειρισμούς του όγκου ή ρήξη της κάψας του όγκου. Στα πρώτα χρόνια των επεμβάσεων για ΦΧΚ, οι όγκοι προσεγγίζονταν προσθίως με μέση υπερομφάλια ή αριστερή υποπλεύρια τομή στο επιγάστριο. Αυτή η προσέγγιση παρείχε άριστη έκθεση και εύκολη πρόσβαση στις κεντρικές φλέβες αποχέτευσης του αδένα και επέτρεπε την πρόωρη απολίνωσή τους, χειρισμός που εθεωρείτο καίριος για το διεγχειρητικό έλεγχο της αρτηριακής πίεσης.
Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τον διεγχειρητικό έλεγχο της υπερτασικής κρίσης είναι το νιτροπρωσσικό νάτριο, η νιτρογλυκερίνη, η νικαρδιπίνη και η φαιντολαμίνη. Το νιτροπρωσσικό νάτριο είναι ένα πολύτιμο φάρμακο, που χρησιμοποιείται διεγχειρητικά για άμεσο έλεγχο της οξείας υπερτασικής κρίσης και παρέχει την δυνατότητα συνεχούς ελέγχου της αρτηριακής πίεσης. Ορισμένοι αναισθησιολόγοι, αντίθετα, προτιμούν ενδιάμεσα την χορήγηση μικρών δόσεων εσμολόλης. Διεγχειρητικές αρρυθμίες αντιμετωπίζονται αποτελεσματικότερα με ταχείας δράσης β-αναστολείς όπως η εσμολόλη. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται κατά το διάστημα της προσπέλασης και του χειρισμού του όγκου από τον χειρουργό καθώς το απόθεμα των κατεχολαμινών εντός αυτού μπορεί να απελευθερωθεί απότομα στην κυκλοφορία.
Απαραίτητη είναι η συνεχής επικοινωνία χειρουργού και αναισθησιολόγου πριν από την απολίνωση της επινεφριδικής φλέβας για έναρξη χορήγησης μεγάλης ποσότητας υγρών ώστε να μην κατακρημνιστεί η αρτηριακή πίεση λόγω της απότομης πτώσης των επιπέδων των κατεχολαμινών σε συνδυασμό με την δράση των αποκλειστών των α-αδρενεργικών υποδοχέων. Μετά την απολίνωση της επινεφριδικής φλέβας και την εκτομή του όγκου συμβαίνει μεγάλη περιφερική αγγειοδιαστολή των αρτηριολίων και αύξηση της χωρητικότητας του φλεβικού δικτύου με συνέπεια την υποογκαιμική κυκλοφορική κατάρρευση, η οποία μπορεί να συμβεί δι- ή μετεγχειρητικά. Η σοβαρή υπόταση ρυθμίζεται με χορήγηση φαινυλεφρίνης, νοραδρεναλίνης, βασοπρεσίνης ή ντοπαμίνης και αύξηση του ενδαγγειακού όγκου με κρυσταλλοειδή διαλύματα και αίμα, όταν απαιτείται. Σπάνια απαιτείται η χορήγηση λιδοκαϊνης για κοιλιακές αρρυθμίες. Η επιτυχής χειρουργική αντιμετώπιση του ΦΧΚ απαιτεί διαρκή συνεργασία του χειρουργού με τον αναισθησιολόγο και στενή αιμοδυναμική παρακολούθηση του ασθενούς.
Για πολλές δεκαετίες η επέμβαση εκλογής για την εξαίρεση των επινεφριδίων ήταν η ανοιχτή με πρόσθια προσπέλαση με εκτομή en bloc του όγκου, έλεγχο του άλλου επινεφριδίου και έλεγχο παρουσίας μεταστάσεων. Η ανοικτή προσπέλαση μπορεί να γίνει διαπεριτοναϊκά με πρόσθια μέση ή αμφοτερόπλευρη υποπλεύρια τομή ή οπισθίως μεταξύ 11ης και 12ης πλευράς. Στις μέρες μας ηεπινεφριδεκτομή μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω της κλασσικής ανοικτής ή λαπαροσκοπικής τεχνικής. Και στις δύο τεχνικές, ο αδένας μπορεί να προσεγγιστεί από μπροστά, από πλάγια ή από πίσω μέσω του οπισθοπεριτοναϊκού χώρου. Η επιλογή του τύπου της επέμβασης εξαρτάται από το μέγεθος και την φύση της αλλοίωσης και την εξειδίκευση του χειρουργού. Η ανοικτή τεχνική επέτρεπε επίσης τον ενδελεχή έλεγχο του αντίπλευρου επινεφριδίου και τον έλεγχο για πιθανά παραγαγγλιώματα, προ της εφαρμογής του σύγχρονου απεικονιστικού ελέγχου. Η ανοικτή πρόσθια προσέγγιση σήμερα εφαρμόζεται μόνο για μεγάλα ΦΧΚ και για εμφανώς κακοήθη ΦΧΚ , για τα οποία το άπλετο και ευρύ χειρουργικό πεδίο είναι απαραίτητο, ειδικά εάν υπάρχει ανάγκη enbloc εκτομής παρακείμενων δομών, θρομβεκτομής ή αγγειακής εκτομής και ανακατασκευής. Σε αντίθεση με άλλες ενδοκοιλιακές επεμβάσεις, οι επεμβάσεις για παραγαγγλιώματα ή ΦΧΚ πρέπει να αρχίζουν με μία περιορισμένη διερεύνηση και προσέγγιση απευθείας πάνω στον όγκο. Έτσι περιορίζεται η χρονική διάρκεια της όποιας αιμοδυναμικής αστάθειας. Θα πρέπει να αποφεύγονται οι πολλοί χειρισμοί επί του όγκου. Για νεοπλάσματα στην δεξιά πλευρά, ο δεξιός λοβός του ήπατος κινητοποιείται από τις σταθερές περιτοναϊκές προσφύσεις και το ήπαρ ανασπάται προς την αριστερή πλευρά, αποκαλύπτοντας την υποκείμενη κάτω κοίλη φλέβα και τον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο. Για όγκους μεγάλου μεγέθους μπορεί να απαιτηθεί χειρισμός Kocher στο 12δάκτυλο μαζί με κινητοποίηση της ηπατικής καμπής, αλλά για τους μικρότερους όγκους αυτό δεν είναι απαραίτητο. Η περιτονία του Gerota τέμνεται και ο αδένας απελευθερώνεται από τον περιβάλλοντα ινολιπώδη ιστό. Η παρασκευή ξεκινά από το επίπεδο της δεξιάς νεφρικής φλέβας κατά μήκος της πλαγίας επιφάνειας της κάτω κοίλης φλέβας.
Η κάτω κοίλη φλέβα αποχωρίζεται προσεκτικά από τον όγκο με την βοήθεια αγγειακών clips και του ψαλιδιού υπερήχων, μέχρι η βραχεία δεξιά επινεφριδική φλέβα να προσεγγισθεί εκ των άνω στην ανατομική της θέση, οπισθοπλαγία σε σχέση με την κάτω κοίλη φλέβα.
Αιμορραγία και υπόταση αποτελούν τα σημαντικότερα προβλήματα κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο, αλλά σπάνια απασχολούν σε μία ορθά διενεργηθείσα επέμβαση. Στην αριστερή πλευρά, το επινεφρίδιο εντοπίζεται κεφαλικά σε σχέση με την παγκρεατική ουρά και μόλις πλάγια της αορτής. Η ανοικτή αριστερή επινεφριδεκτομή πραγματοποιείται είτε δια του ελάσσονος επιπλοϊκού θυλάκου είτε, κατά προτίμηση, με μετατόπιση προς το κέντρο της κοιλίας του σπλήνα, του παγκρέατος και του στομάχου, αποκαλύπτοντας έτσι το υποκείμενο επινεφρίδιο και τον νεφρό. Αυτή η προσέγγιση είναι ιδιαίτερα σημαντική για ευμεγέθεις ή κακοήθεις όγκους της περιοχής. Το πάγκρεας κινητοποιείται προς τα άνω με τομή των κατώτερων περιτοναϊκών προσαρτήσεών του, αποκαλύπτοντας έτσι τον αριστερό νεφρό και επινεφρίδιο.
Σε αυτή την πλευρά συχνά αποκαλύπτουμε το ανώτερο τμήμα της νεφρικής φλέβας εκεί που εκφύεται η επινεφριδική φλέβα. Η τελευταία μπορεί να απολινωθεί διπλά και να διαταμεί. Επιπλέον η κάτω φρενική φλέβα, που παροχετεύει στην επινεφριδική φλέβα, συχνά χρήζει διατομής. Κατόπιν γίνεται κινητοποίηση της πλαγίας επιφάνειας του όγκου διατηρώντας απόσταση από αυτόν, συνεξαιρουμένου και τμήματος της περιτονίας του Gerota, ώστε να είναι βεβαία η αποφυγή της ρήξης της κάψας του όγκου. Δουλεύοντας με το ψαλίδι υπερήχων από τα άνω προς τα κάτω και από τα κάτω προς τα άνω, διατέμνονται ο κατώτερος, ο μέσος και ο ανώτερος αρτηριακός κλάδος και αφαιρείται το νεόπλασμα.
Ο κάτω πόλος του αριστερού επινεφριδίου συχνά εκτείνεται προς τα κάτω ως την περιοχή της πύλης του νεφρού, και για το λόγο αυτό πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στην αποφυγή τραυματισμού της αγγείωσης του νεφρού, συμπεριλαμβανομένων και των πολικών αρτηριών. Ανεξαρτήτως χειρουργικής προσέγγισης, πρέπει να δίδεται προσοχή στην αποφυγή ρήξης της κάψας του όγκου, διότι κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε υποτροπή του νεοπλάσματος μετά από χρόνια, ακόμα και στα καλοήθη ΦΧΚ. Αν αυτό συμβεί, η θεραπεία είναι συχνά δύσκολη, εάν όχι αδύνατη, και μπορεί να απαιτηθούν πολλαπλές επεμβάσεις για την πλήρη αφαίρεση του όγκου. Εξαιτίας περιορισμένης έκθεσης, προβλημάτων με την αναισθησία και αδυναμίας διερεύνησης άλλων πιθανών περιοχών ανάπτυξης ΦΧΚ και παραγαγγλιωμάτων, η οπίσθια ανοικτή προσέγγιση υποτιμήθηκε για πολλά χρόνια. Με την βελτίωση όμως των αναισθησιολογικών μεθόδων και των μεθόδων εντοπισμού, οι χειρουργοί άρχισαν να διερευνούν την πιθανότητα αφαίρεσης εντοπισμένων ΦΧΚ με οπίσθια προσέγγιση, καθώς η ανοικτή οπίσθια προσέγγιση ήταν ήδη γνωστό πως πλεονεκτούσε της ανοικτής πρόσθιας για την αφαίρεση μικρών λειτουργικών ή μη όγκων των επινεφριδίων. Η φλέβα απομονώνεται, απολινώνεται εις διπλούν και διατέμνεται. Κατά το πρώτο μέρος της παρασκευής, ένας αρτηριακός κλάδος κατευθείαν από την αορτή μπορεί να αναγνωρισθεί και να απολινωθεί με clip ή με ψαλίδι υπερήχων. Αφού η κεντρική φλέβα διαταμεί, η παρασκευή συνεχίζεται κεφαλικά.
Στο σημείο αυτό ο χειρουργός συχνά έρχεται αντιμέτωπος με ένα μεγάλο αρτηριακό κλάδο εκφυόμενο από την νεφρική αρτηρία, ο οποίος απολινώνεται και διατέμνεται.
Έτσι περιορίζεται η χρονική διάρκεια της όποιας αιμοδυναμικής αστάθειας. Θα πρέπει να αποφεύγονται οι πολλοί χειρισμοί επί του όγκου. Για νεοπλάσματα στην δεξιά πλευρά, ο δεξιός λοβός του ήπατος κινητοποιείται από τις σταθερές περιτοναϊκές προσφύσεις και το ήπαρ ανασπάται προς την αριστερή πλευρά, αποκαλύπτοντας την υποκείμενη κάτω κοίλη φλέβα και τον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο. Για όγκους μεγάλου μεγέθους μπορεί να απαιτηθεί χειρισμός Kocher στο 12δάκτυλο μαζί με κινητοποίηση της ηπατικής καμπής, αλλά για τους μικρότερους όγκους αυτό δεν είναι απαραίτητο. Η περιτονία του Gerota τέμνεται και ο αδένας απελευθερώνεται από τον περιβάλλοντα ινολιπώδη ιστό.
Η παρασκευή ξεκινά από το επίπεδο της δεξιάς νεφρικής φλέβας κατά μήκος της πλαγίας επιφάνειας της κάτω κοίλης φλέβας. Η κάτω κοίλη φλέβα αποχωρίζεται προσεκτικά από τον όγκο με την βοήθεια αγγειακών clips και του ψαλιδιού υπερήχων, μέχρι η βραχεία δεξιά επινεφριδική φλέβα να προσεγγισθεί εκ των άνω στην ανατομική της θέση, οπισθοπλαγία σε σχέση με την κάτω κοίλη φλέβα. Η φλέβα απομονώνεται, απολινώνεται εις διπλούν και διατέμνεται. Κατά το πρώτο μέρος της παρασκευής, ένας αρτηριακός κλάδος κατευθείαν από την αορτή μπορεί να αναγνωρισθεί και να απολινωθεί με clip ή με ψαλίδι υπερήχων. Αφού η κεντρική φλέβα διαταμεί, η παρασκευή συνεχίζεται κεφαλικά.
Στο σημείο αυτό ο χειρουργός συχνά έρχεται αντιμέτωπος με ένα μεγάλο αρτηριακό κλάδο εκφυόμενο από την νεφρική αρτηρία, ο οποίος απολινώνεται και διατέμνεται. Προσοχή πρέπει να δοθεί στο σημείο αυτό στις επικουρικές νεφρικές αρτηρίες ή στα πολικά νεφρικά αγγεία. Αφού διαταμεί και ο τελευταίος αρτηριακός κλάδος, παραμένουν viagra agora me antikatavoli athina συνήθως λίγες ακόμα προσφύσεις του όγκου, π. Όταν αφαιρεθεί ο πρωτοπαθής όγκος και ο ασθενής σταθεροποιηθεί, ο χειρουργός μπορεί να προχωρήσει σε περαιτέρω έλεγχο για λεμφαδενοπάθεια, μεταστατική νόσο και άλλους χρωμόφιλους όγκους, όταν υπάρχει τέτοια υπόνοια. Παροχετεύσεις δεν χρησιμοποιούνται και οι ασθενείς επιστρέφουν σε κανονικό θάλαμο νοσηλείας, εκτός εάν συμπαρομαρτούντα νοσήματα ή διεγχειρητικές επιπλοκές επιβάλλουν την παρακολούθηση σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Προσοχή πρέπει να δοθεί στο σημείο αυτό στις επικουρικές νεφρικές αρτηρίες ή στα πολικά νεφρικά αγγεία. Αφού διαταμεί και ο τελευταίος αρτηριακός κλάδος, παραμένουν viagra agora me antikatavoli athina συνήθως λίγες ακόμα προσφύσεις του όγκου, π. Όταν αφαιρεθεί ο πρωτοπαθής όγκος και ο ασθενής σταθεροποιηθεί, ο χειρουργός μπορεί να προχωρήσει σε περαιτέρω έλεγχο για λεμφαδενοπάθεια, μεταστατική νόσο και άλλους χρωμόφιλους όγκους, όταν υπάρχει τέτοια υπόνοια. Παροχετεύσεις δεν χρησιμοποιούνται και οι ασθενείς επιστρέφουν σε κανονικό θάλαμο νοσηλείας, εκτός εάν συμπαρομαρτούντα νοσήματα ή διεγχειρητικές επιπλοκές επιβάλλουν την παρακολούθηση σε μονάδα εντατικής θεραπείας.
| Ημερομηνία | Τιμή (€/δισκίο) | Φαρμακείο | Σχόλια |
|---|---|---|---|
| 01/09/2023 | 10.00 | Φαρμακείο Α | Αρχική τιμή |
| 15/09/2023 | 9.50 | Φαρμακείο Α | Προσφορά |
| 01/10/2023 | 10.50 | Φαρμακείο Α | Επανεξέταση τιμής |
Αιμορραγία και υπόταση αποτελούν τα σημαντικότερα προβλήματα κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο, αλλά σπάνια απασχολούν σε μία ορθά διενεργηθείσα επέμβαση. Στην αριστερή πλευρά, το επινεφρίδιο εντοπίζεται κεφαλικά σε σχέση με την παγκρεατική ουρά και μόλις πλάγια της αορτής. Η ανοικτή αριστερή επινεφριδεκτομή πραγματοποιείται είτε δια του ελάσσονος επιπλοϊκού θυλάκου είτε, κατά προτίμηση, με μετατόπιση προς το κέντρο της κοιλίας του σπλήνα, του παγκρέατος και του στομάχου, αποκαλύπτοντας έτσι το υποκείμενο επινεφρίδιο και τον νεφρό. Αυτή η προσέγγιση είναι ιδιαίτερα σημαντική για ευμεγέθεις ή κακοήθεις όγκους της περιοχής. Το πάγκρεας κινητοποιείται προς τα άνω με τομή των κατώτερων περιτοναϊκών προσαρτήσεών του, αποκαλύπτοντας έτσι τον αριστερό νεφρό και επινεφρίδιο. Σε αυτή την πλευρά συχνά αποκαλύπτουμε το ανώτερο τμήμα της νεφρικής φλέβας εκεί που εκφύεται η επινεφριδική φλέβα.
Η μέθοδος πλεονεκτεί σε σχέση με την ανοικτή επέμβαση, λόγω των μικρότερων ποσοστών επιπλοκών, της μικρότερης απώλειας αίματος, της μικρότερης ανάγκης για μετάγγιση, του λιγότερου μετεγχειρητικού άλγους, της πιο γρήγορης επανόδου σε σίτιση και δραστηριότητα, του καλύτερου κοσμητικού αποτελέσματος καθώς και της μικρότερης διάρκειας και του χαμηλότερου συνολικού κόστους νοσηλείας. Η μόνη αντένδειξη για λαπαροσκοπική προσπέλαση είναι ευρήματα συμβατά με κακοήθεια διήθηση πέριξ οργάνων ή αγγείων. Το μέγεθος του όγκου είναι ένα επίσης ζήτημα για την ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση. Κατά την λαπαροσκοπική προσέγγιση είναι δυνατό, εφόσον υπάρχει εμπειρία, να εκτιμηθεί η ογκολογική επάρκεια της επέμβασης και να μετατραπεί έγκαιρα σε ανοιχτή. Τηρούνται οι κανόνες ογκολογικής εκτομής, αποφεύγεται η διάνοιξη της κάψας που μπορεί να οδηγήσει σε διασπορά του όγκου και πραγματοποιείται παρασκευή των στοιχείων μακριά από τον όγκο με ευρεία έκθεση και αποφυγή των χειρισμών επί του όγκου.
Γενικότερα η ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση των καλοήθων ΦΧΚ είναι πιο απαιτητική από άλλους καλοήθεις όγκους επινεφριδίων λόγω της αγγειοβρίθειας και της ευθρυπτότητας του όγκου. Τα παραγαγγλιώματα της κοιλίας μπορούν επίσης να προσεγγιστούν λαπαροσκοπικά σε επιλεγμένες περιπτώσεις με την δυνατότητα μετατροπής σε ανοιχτή επέμβαση σε κάθε περίπτωση που είναι τεχνικά δύσκολη η πρόσβαση στον όγκο ή εάν υπάρχει υποψία κακοήθειας. Τα παραγαγγλιώματα του τραχήλου, του θώρακα και της ουροδόχου κύστης απαιτούν εξειδικευμένες προσεγγίσεις. Η επινεφριδεκτομή είναι η kostos viagra θεραπεία εκλογής. Ο κύριος στόχος της εγχείρησης είναι η εκτομή του όγκου πλήρως με ελάχιστους χειρισμούς του όγκου ή ρήξη της κάψας του όγκου.
Στα πρώτα χρόνια των επεμβάσεων για ΦΧΚ, οι όγκοι προσεγγίζονταν προσθίως με μέση υπερομφάλια ή αριστερή υποπλεύρια τομή στο επιγάστριο. Αυτή η προσέγγιση παρείχε άριστη έκθεση και εύκολη πρόσβαση στις κεντρικές φλέβες αποχέτευσης του αδένα και επέτρεπε την πρόωρη απολίνωσή τους, χειρισμός που εθεωρείτο καίριος για το διεγχειρητικό έλεγχο της αρτηριακής πίεσης. Η ανοικτή τεχνική επέτρεπε επίσης τον ενδελεχή έλεγχο του αντίπλευρου επινεφριδίου και τον έλεγχο για πιθανά παραγαγγλιώματα, προ της εφαρμογής του σύγχρονου απεικονιστικού ελέγχου. Η ανοικτή πρόσθια προσέγγιση σήμερα εφαρμόζεται μόνο για μεγάλα ΦΧΚ και για εμφανώς κακοήθη ΦΧΚ , για τα οποία το άπλετο και ευρύ χειρουργικό πεδίο είναι απαραίτητο, ειδικά εάν υπάρχει ανάγκη enbloc εκτομής παρακείμενων δομών, θρομβεκτομής ή αγγειακής εκτομής και ανακατασκευής. Σε αντίθεση με άλλες ενδοκοιλιακές επεμβάσεις, οι επεμβάσεις για παραγαγγλιώματα ή ΦΧΚ πρέπει να αρχίζουν με μία περιορισμένη διερεύνηση και προσέγγιση απευθείας πάνω στον όγκο. Η τελευταία μπορεί να απολινωθεί διπλά και να διαταμεί. Επιπλέον η κάτω φρενική φλέβα, που παροχετεύει στην επινεφριδική φλέβα, συχνά χρήζει διατομής. Κατόπιν γίνεται κινητοποίηση της πλαγίας επιφάνειας του όγκου διατηρώντας απόσταση από αυτόν, συνεξαιρουμένου και τμήματος της περιτονίας του Gerota, ώστε να είναι βεβαία η αποφυγή της ρήξης της κάψας του όγκου. Δουλεύοντας με το ψαλίδι υπερήχων από τα άνω προς τα κάτω και από τα κάτω προς τα άνω, διατέμνονται ο κατώτερος, ο μέσος και ο ανώτερος αρτηριακός κλάδος και αφαιρείται το νεόπλασμα. Ο κάτω πόλος του αριστερού επινεφριδίου συχνά εκτείνεται προς τα κάτω ως την περιοχή της πύλης του νεφρού, και για το λόγο αυτό πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στην αποφυγή τραυματισμού της αγγείωσης του νεφρού, συμπεριλαμβανομένων και των πολικών αρτηριών. Ανεξαρτήτως χειρουργικής προσέγγισης, πρέπει να δίδεται προσοχή στην αποφυγή ρήξης της κάψας του όγκου, διότι κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε υποτροπή του νεοπλάσματος μετά από χρόνια, ακόμα και στα καλοήθη ΦΧΚ. Αν αυτό συμβεί, η θεραπεία είναι συχνά δύσκολη, εάν όχι αδύνατη, και μπορεί να απαιτηθούν πολλαπλές επεμβάσεις για την πλήρη αφαίρεση του όγκου. Εξαιτίας περιορισμένης έκθεσης, προβλημάτων με την αναισθησία και αδυναμίας διερεύνησης άλλων πιθανών περιοχών ανάπτυξης ΦΧΚ και παραγαγγλιωμάτων, η οπίσθια ανοικτή προσέγγιση υποτιμήθηκε για πολλά χρόνια. Με την βελτίωση όμως των αναισθησιολογικών μεθόδων και των μεθόδων εντοπισμού, οι χειρουργοί άρχισαν να διερευνούν την πιθανότητα αφαίρεσης εντοπισμένων ΦΧΚ με οπίσθια προσέγγιση, καθώς η ανοικτή οπίσθια προσέγγιση ήταν ήδη γνωστό πως πλεονεκτούσε της ανοικτής πρόσθιας για την αφαίρεση μικρών λειτουργικών ή μη όγκων των επινεφριδίων.
Με άριστο προεγχειρητικό φαρμακευτικό αποκλεισμό και διεγχειρητική αναισθησιολογική παρακολούθηση, οι οπίσθιες επινεφριδεκτομές έγιναν πιο συχνές για τα ΦΧΚ εξ αίτιας των χαμηλότερων ποσοστών μετεγχειρητικού ειλεού, ατελεκτασίας, άλγους, μεταγγίσεων αίματος, αλλά και λόγω μικρότερης διαρκείας της επέμβασης. Με άριστο προεγχειρητικό φαρμακευτικό αποκλεισμό και διεγχειρητική αναισθησιολογική παρακολούθηση, οι οπίσθιες επινεφριδεκτομές έγιναν πιο συχνές για τα ΦΧΚ εξ αίτιας των χαμηλότερων ποσοστών μετεγχειρητικού ειλεού, ατελεκτασίας, άλγους, μεταγγίσεων αίματος, αλλά και λόγω μικρότερης διαρκείας της επέμβασης.